iPoetry blog

Phinx, de vaste huisband van iPoetry Live, presenteert vanavond zijn debuutalbum "Good Times, Ragtimes" in Ekko (20.45 u.). De eerste recenties zijn lovend: "Opvallend is de speelsheid op het album. De combinatie van de piano als begeleiding tot pianosolo’s, van jazz tot een mix van ragtime en soul. Van ingetogen tot vrolijk. Van fantasierijk tot realistisch. Geen enkel nummer is saai, elke keer klinkt het nieuw en wordt je door het geluid verrast. Beijer bewijst zijn creativiteit en je hoort duidelijk de ervaringen van het jarenlang rondtrekken van podium naar podium." (http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/43644216).

Phinx heeft ook heel veel gedichten van slamwinnaars op muziek gezet. Deze gezongen gedichten, van onder meer Arnoud Rigter, Tom Zinger en Alexis de Roode kun je horen bij iPoetry Live.

Nobelprijswinnaar José Saramago, bekend van romans als Stad der Blinden, Memoriaal van het klooster en Het stenen vlot is dood. Hij is minder bekend als dichter, maar hij publiceerde ook drie dichtbundels.

"Nederlands is gewoon een 'ugly language'"

Door onze verslaggever Ellen Deckwitz

Op maandagmiddag 7 juni vertrok ik naar het WK Slam in Parijs om daar Hollands Glorie te verdedigen. Dat ging niet geheel soepel aangezien ik een uur voor vertrek nog in de veronderstelling verkeerde dat ik op dinsdag moest afreizen en een beetje in bed aan het lummelen was. Uit verveling speelde ik een beetje met de treintickets die de organisatie me had doen toekomen en las opeens dat ik verondersteld werd om de trein van half twee te nemen… op maandag in plaats van dinsdag. Toen ik daar achter kwam, was het inmiddels maandagmiddag half een. In een half uur een tas met min of meer schone was ingepakt, paspoort onder het stof vandaan getrokken om vervolgens naar het station te racen, onderweg nog een reisverzekering af te sluiten en alle afspraken voor de rest van de dag te annuleren. Vier uur later stond ik op Gare du Nord in Parijs, de zwervers van me af te slaan.

Gisteravond was Bernlef bij iPoetry Live in Moira. Hij droeg voornamelijk gedichten voor uit Dwaalwegen, zijn laatste bundel, maar ook uit eerder werk. Er was een gedicht over een ijsvogel. Een subtiel gedicht, vrij realistisch ook en het beviel me wel. Ik kende niet veel poëzie van Bernlef. Wat verder vooral opviel aan zijn optreden waren de onderdelen van administratieve aard; de oude bard liet geregeld een lange stilte vallen wanneer hij achter de microfoon stond te bladeren door zijn verzameld werk, op zoek naar dat ene gedicht dat hem voor ogen stond. 'Had je het maar beter moeten voorbereiden, jongen,' zei hij dan. Of, wanneer hij al bladerend gedicht na gedicht afwees: 'Nu moet u niet denken dat ik het allemaal shit vind.' Z'n optreden kreeg daardoor een gespannen lading die je als toehoorder in de greep hield. Hij bepaalde schijnbaar intuïtief welke gedichten hij voorlas, daar, in het spotlicht, op het podium, voor het publiek. 'Laatste gedicht… vindt u?' vroeg hij aarzelend en toen er afkeurende geluiden opklonken en het herkenbare geschuifel achterwege bleef, ging hij door. Bladerend, wegend, zoekend naar het gedicht dat het best zou volgen op het vorige. Het wikken en wegen, die bedachtzame doelgerichtheid, het niet bang zijn dat het publiek zich gaat vervelen en de stilte van honderd afwachtende toeschouwers tijdens zo'n bladersessie koesteren om de juiste aandacht te krijgen voor het gedicht dat volgde…

Op de stralende Culturele Zondagmiddag 18 april nemen wij een kijkje in de Senaatszaal van het Utrechtse Academiegebouw. Met als thema Vrij spel liet de Universiteit Utrecht zich daar van haar meest culturele kant zien. Daar werkte een groep die-hards zich in het zweet om de drie literaire connaisseurs Richard Dekker (Passionate), dr. Fabian Stolk (UU) en dr. Sven Vitse (UU) te verslaan tijdens de Literaire Quiz. Alexis de Roode presenteerde de quiz. Leon Verdonschot las de fragmenten voor: Oh, kon die man 's avonds maar even een kwartiertje komen voorlezen op de bedrand.
Door: Gina van den Berg