Nieuws

De lancering van iPoetry (én een macbook)

En ja! iPoetry.nl is officieel gelanceerd! Niet alleen dat, maar ook deed Murphy's law weer eens van zich gelden, maar daarover later meer. Laat eerst het volgende voor uw ogen materialiseren: Phinx, de huisband van iPoetry Live, verzorgde de aanstekelijke tunes die de verschillende programma-onderdelen aan elkaar bond en verzong verschillende gedichten op een zeer pakkende manier. Presentator Alexis de Roode, doorgewinterd podiumdier en dichter bovendien, praatte de avond aan elkaar. Het licht was gedempt, de zaal was gevuld en het publiek was in volle afwachting van onder meer Ellen Deckwitz, Andy Fierens en Herman Pleij...
Door: Merijn Schipper

Het was een bijzonder programma. Ellen Deckwitz opende het programma met verve. Dat was te verwachten, deze onvervalste slamkoningin uit Utrecht won in 2009 het NK Poetry Slam. Het kan niet anders of haar ijzersterke gedichten zwerven nog ergens rond in de geheugen van het publiek. De keuze voor de opening van haar gedichtenset was opmerkelijk symbolisch: ze opende met een gedicht over C.O. Jellema, een door haar enorm bewonderde dichter, die een week nadat ze van zijn tuinpad een schelpje had verduisterd en dat ze hem had willen teruggeven, overleed. Want het is niet overdreven, en zelfs ook maar niet een beetje, dat het hier gaat over de vergankelijkheid en wat doorgaat, over de oude manier van poëzie beluisteren en de nieuwe, over het analoge, waarbij de stem van de dichter verloren gaat op het moment dat hij uitgesproken is, en het digitale, waarbij zijn stem zolang zal bestaan als er in het digitale nog nullen en enen rondgaan. Nee, zo heeft het moeten zijn, symbolisch, en zo was het.

Nadat Ellen Deckwitz de zaal had opgewarmd, was het podium aan de winnaars van het theateronderdeel van de Kunstbende, ondersteund met beeld en geluid zetten de drie meiden van SJEM!een energieke show neer over macht en consumentalisme, met gebruikmaking van vuistgrote lolly's en rijkelijk in het rond spuitende slagroom. Daarna trad Coen van der Hilst op, hét nieuwe talent van dit moment! Zijn gedichten kriebelden aan je lachspieren, en zijn gedichten hadden veel bijval. Het eerste gedicht, nog geen week oud, mocht gelijk al applaus in ontvangst nemen. Zijn voordracht is naturel, duidelijk en heeft een goede timing, zijn gedichten zijn anekdotisch, komisch, filosofisch en beeldend. Een dichter om in de gaten te houden!

Andy FierensAndy Fierens, die helemaal uit Antwerpen naar Utrecht was gereisd, gekleed in black, met een black jasje en een evenzwarte belt, diezelfde Andy die Gert Vlok Nel in het Nederlandstalige gebied introduceerde, ja diezelfde Andy, knalde met zijn performance als een Rock Star. Zelden zie je zo'n sterke voordracht als die van Andy, zelden hoor je zulk los taalgebruik op zo'n stevige manier door een ruimte schallen. Lak aan regels: Andy, die statistisch gezien vrij normaal is (getuige zijn lange openingsgedicht), strooit even gemakkelijk met Nederlands als met Engelse woorden, boert, vertelt al dichtend anekdoten en maakt grappen bij de vleet. Was je er niet bij, dan heb je wat gemist; om een bescheiden grap te openbaren: “er zijn twee soorten mensen”, aldus Andy Fierens, “en die ken ik niet”. Meer van zijn elektrische taal vind u in Grote smerige vlinder, die in 2009 bij De Bezige Bij uitkwam.

Op Andy Fierens' voordracht volgt dan de reeds aangekondigde Murphy's Law, ditmaal in de vorm van de lancering van www.iPoetry.nl. De laptop waarop de lancering is voorbereid, wordt door een wrede speling van het lot zélf gelanceerd van het katheder waarop hij even daarvoor was neergezet. De doffe doodsmak waarmee de iMac de houten, nog van de slagroom plakkerige vloer raakt, de ontzette blik van presentator Alexis de Roode en het gezamelijke 'ohhh' dat oprees uit het publiek: laten we dit alles opvatten als een nieuw begin. Laat het een goed teken zijn, iets waarmee alle kwaad in een keer is afgewend, iets wat niet enkel alleen maar beter kan worden, maar ook als een metafoor kan dienen voor tegenslagen. De laptop is dood, léve iPoetry! iPoetry is een Fenix!

Na de verder mondelinge presentatie van Michaël Stoker, het brein en de motivator achter iPoetry over de ins en outs van de website, volgt een eveneens verder mondelinge quiz waarmee uitgerekend Ellen Deckwitz, een dichtbundel wint.

Herman PleijHerman Pleij, wiens aanstekelijke lezing de avond sluit, maakte op enthousiaste manier het publiek deelgenoot van de geweldige voordrachtskunsten waarmee dichters eeuwenlang hun publiek bij de kladden hadden. Volgens Pleij had de poëzie een belangrijk sociaal element. Het ging niet om het zelfstandig (op)lezen van gedichten, noch om een statische voordracht, waarbij de dichter zijn poëzie uitspreidde over zijn publiek, om daarna weer tussen de coulissen te verdwijnen. In tegendeel, interactie was gewenst! De dichter grapte en lokte reacties uit, en incorpereerde die in zijn voordracht. Dat was mogelijk door het gebruik van 'zwerfstrofes', strofes of 'formules' die de dichter te pas en te onpas kon gebruiken om even na te denken over zijn volgende dichtregels na zo'n reactie uit het publiek. Een ander leuk weetje van Pleij had betrekking op de rederijkers. Die hadden onder hun gelederen geweldige refreiners, dichters die heel sterk waren in biologiseren van het publiek door middel van hun refreinen. Enfin, het herhalen van zijn lezing in dit verslag zou misplaatst zijn, daarom verwijs ik de lezer graag door naar Het gevleugelde woord,waarin een indrukwekkend boekje over 'orale' poëzie wordt opengedaan.

Geschreven door: Merijn Schipper

Geplaatst door Michael Stoker op 23 januari 2010