Jan Willem Anker

Jan-Willem Anker (1978) studeerde Literatuurwetenschap en Slavische Talen en Culturen en werkte als programmeur bij Poetry International. Anker schrijft gedichten die, ondanks het heldere taalgebruik, raadselachtig aandoen. De taal vormt een eigen werkelijkheid, waarbij de dichter steeds op zoek is naar dat ene moment van bezinking of inzinking. Zijn gedichten zijn zintuiglijk, de beelden nemen voor een deel de functie van het denken over. Anker publiceerde gedichten in Bunker Hill en De Poëziekrant voordat hij in 2005 debuteerde met de bundel 'Inzinkingen', die werd bekroond met de Jo Peters Poëzieprijs. Na zijn tweede dichtbundel 'Donkere arena' publiceerde Jan-Willem Anker 'Wij zijn de laatste geliefden in de wereld', een klein boeket onversneden liefdeslyriek. Twintig gedichten van een groot talent dat het masker van de ironie durft af te zetten en een ode brengt aan een van de grondthema's van de dichtkunst.