Nanne Nauta

Nanne Nauta (Gorninchem 1959) is dichter, bloemlezer en uitgever te Utrecht. Tijdens zijn studie Franse taal- en letterkunde aan de Universiteit Utrecht was hij een van de oprichters van de Salon Artisanal d'Ecriture (SAd'E), een schrijversgroep in navolging van experimentele OuLiPo (waartoe o.a. Raymond Queneau, Georges Perec en Jacques Roubaud behoorden), die net als OuLiPo inmiddels ter ziele is. Geliefde onderwerpen die je terugvindt in zijn werk zijn de natuur, getallen en taal.

De experimentele dichter Nauta staat onder meer te boek als een flarf-dichter. Het van oorsprong Amerikaanse fenomeen 'flarf' bouwt voort op de ready made en de collage. Het is een gedicht dat is samengesteld uit zoekresultaten van het internet of een tekst die hiermee is aangekleed. In sommige kringen wordt het gezien als 21ste eeuwse avant-garde. Gezien Nauta's experimentele verleden bij Sad'E, is de aansluiting bij deze groep noch vreemd noch onverwacht te noemen.
Het experiment speelt bij Nauta sowieso een belangijke rol. Kenmerkend voor een goed deel van zijn poëzie is de experimentele vormgeving ervan. Hiermee plaatst hij zich in een traditie die begon bij Stéphane Mallarmé (1842-1898) en zich mede voortzette in het werk van futuristen als Filippo Tomasso Marinetti (1876-1944) en dadakunstenaars als Paul van Ostaijen (1896-1928). Als een meer recente Nederlandse voorganger van Nauta is Hans Favery (1933-1990) aan te wijzen, over wie Nauta wel eens lezingen geeft. Voorbeelden van Nauta's grafische werk zijn te vinden in de bundel Dit is de regel (2006), die uitkwam in de Windroos-reeks. 'Mont Ventoux', een van de gedichten uit deze bundel, heeft de dichter gepubliceerd op zijn weblog. Dit (Franstalige) gedicht gaat over het deel van de etappe van de tour die over deze berg heengaat. Het gedicht 'Mont Ventoux' heeft de vorm van de berg 'Ventoux' en bestaat (op de laatste twee zinnen na) uit één zin die per regel, vanaf de top naar beneden, in de regel steeds met één woord wordt uitgebreid.
Een ander interessant voorbeeld van Nauta's experimentele, grafische poëzie is het gedicht 'De beurtschipper', dat in 2009 tijdens Festival Mooie Woorden door het vocaal ensemble Coqu werd verzongen. Het is een uitbreiding op de madrigaalkomedie La Barca di Venezia a Padua van Banchieri (1568-1634), dat evenwel als een zelfstandig geheel kan worden gezien. De tekstdelen van dit gedicht (vier blokken tekst met erboven de titel) zijn kruisvormig opgetekend. Deze wijze van tekstpresentatie verstoort de gangbare (Westerse) leesgewoonte, waarbij de tekst van linksboven naar rechtsonder wordt gelezen. De lezer krijgt bij dit soort gedichten een veel grotere rol toebedeeld: hij mag of moet de tekst al experimenterende zelf tot een voorlopig eindproduct componeren. Deze gedichten zijn verzameld in de bundel Kruissonnetten (De Contrabas, 2009).

Nauta is naast dichter ook samensteller van bloemlezing. Zo zette hij zich in voor het bestaan van de bedreigde paardenkastanje, in de bundel Kastanjegedichten - dichters op de bres voor de paardenkastanje. Nauta is vader van twee dochters.