Albert Alberts

1911 - 1995

Albert Alberts (Haarlem, 1911 - Amsterdam, 1995) was de auteur van vuistdikke historische boeken en kaasplankdunne (historische) romans. Hij volgde in Utrecht een universitaire opleiding tot koloniaal ambtenaar aan de zogenaamde ‘Olie-faculteit’ van de befaamde professor Gerretson (de dichter Geerten Gossaert, zie no. 31) en schreef daarover in zijn schitterende ‘Utrechtse herinneringen’.

"Utrecht in de jaren dertig bezat een voor een stad nogal merkwaardig aspect: het deed denken aan een gevangenis. Je kwam er betrekkelijk eenvoudig binnen en je kon er lang niet gemakkelijk uit", aldus Alberts. Zijn vriendenkring bestond destijds uit Anton Koolhaas en Leo Vroman. Daarnaast was Alberts lid van studentenvereniging Unitas. Tijdens zijn studententijd woonde hij boven de kruidenierswinkel van Herenstraat 42, op de hoek met de Jeruzalemsteeg, ‘die toen veel smaller was als tegenwoordig’ en vol stond met krotten. De vloer in zijn kamer liep schuin af: “Een binnenkomende gast, die daarop niet verdacht was, merkte, dat hij zijn eerste drie stappen haastig, om niet te zeggen hollend moest doen, om vervolgens vlakbij het linkerraam nogal verbaasd en zelfs enigszins verontrust stil te blijven staan.”

Alberts debuteerde op veertigjarige leeftijd met ‘De Eilanden’ (1952). In 1953 kreeg hij hiervoor de Prozaprijs van Amsterdam. Zijn doorbraak kwam echter pas veel later: in 1974 met ‘De vergaderzaal’, welke werd herdrukt en bewerkt voor televisie. In 1976 ontving hij voor zijn hele oeuvre de Constantijn Huygensprijs en in 1995 kreeg hij de P.C. Hooft-prijs.

Zijn werk is voor een groot deel autobiografisch. Alberts probeerde met zo weinig mogelijk middelen een zo groot mogelijke zeggingskracht te bereiken: zo maakt hij geen of weinig gebruik van details en geeft hij zijn werk zuinig vorm. Daarbij gebruikt hij een licht ironische toon voor zijn personages, die als buitenstaanders de wereld illusieloos bezien.

Alberts was tot kort voor zijn dood vrijwel dagelijks te zien in de Utrechtse universiteitsbibliotheek, sjouwend met enorme stapels historische atlassen. Hij overleed in 1995 op 84-jarige leeftijd.

Laatst gewijzigd op 9 oktober 2013 door Gina van den Berg

Foto: Boekomslag De Eilanden

Opnames

Bibliografie

Baud en Thorbecke 1847-1851 (1939)
De eilanden (1952)
De bomen (1954)
Namen noemen (1962)
De Franse slag (1963)
Wilhelmina, Koningin der Nederlanden (1963)
Koning Willem II (1964)
Koning Willem III (1964)
Johan Rudolf Thorbecke (1965)
Laten we vrede sluiten (1967)
Het einde van een verhouding (1968)
Een eeuw in beweging (1968)
Twee landen. Japan en Nederland (1970)
Semper mare navigandum. De zee moet steeds bevaren worden (1970)
De huzaren van Castricum (1973)
Leven op de rand (1973)
De vergaderzaal (1974)
De Hollanders komen ons vermoorden (1975)
Haast hebben in september (1975)
Een koning die van geen nee wil horen (1976)
Per mailboot naar de Oost (1979)
De honden jagen niet meer (1979)
Apologie of Verantwoording van de prins van Oranje 1581 (1980)
Maar geel en glanzend blijft het goud (1981)
Het zand voor de kust van Aveiro (1981)
De Utrechtse herinneringen van A. Alberts (1983)
De zilveren kogel (1984)
Inleiding tot de kennis van de ambtenaar (1986)
Een venster op het Buitenhof (1987)
Een kolonie is ook maar een mens (1989)
Op weg naar het zoveelste Reich (1990)
De vrouw met de parasol (1991)
Libretto voor een gewezen koningin (1992)
Twee jaargetijden minder (1992)
Verzameld werk (2005)

Links