Esther Jansma

Esther Jansma (1958) studeerde kortstondig filosofie voor zij afstudeerde in de studierichting Archeologie. Zij ging aan het werk als dendrochronologe, maar was vastberaden dit werk te combineren met het schrijversschap. Zij debuteerde in 1988 als dichteres met de bundel Stem onder mijn bed, die prompt genomineerd wordt voor de C.Buddingh'prijs voor nieuwe Nederlandstalige poëzie. 1999 was in litererair opzicht een belangrijk jaar voor Jansma. In dat jaar werd de bundel Hier is de tijd bekroond met de prestigieuze VSB-Poëzieprijs en ontving zij de prestigieuze Halewijnliteratuurprijs van de stad Roermond voor haar volledige oeuvre. En het houdt maar niet op met de prijzenregen. In juni 2001 won Jansma de Belgische Hugues C. Pernathprijs voor haar bundel Dakruiters. De A. Roland Holstprijs en de Jan Campertprijs 2006; ze zijn voor Jansma. Als geen ander weet de dichteres alle aspecten die een mens tot mens maken in woorden te vatten. Ze schuwt moeilijke onderwerpen, zoals de dood van een kind niet, en weet zelfs de meest intieme emoties, door grondig gebruik van de taal, voor lezers invoelbaar te maken. Zonder daarbij, en dat is een grote kracht, te verzanden in oversentiment. Waar Jansma de tijd vandaan haalt, weet alleen zij zelf, maar feit is dat zij naast haar drukke werkzaamheden veelvuldig zitting neemt in jury's, variërend van de El Hizra-literatuurprijs tot de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. Jansma is getrouwd met dichter Wiljan van den Akker en voedt drie kinderen op.